Herman Teirlinck

Er is wat te doen omtrent de schrijver Herman Teirlinck (1879-1967). We mochten namelijk vernemen dat het Herman Teirlinckmuseum in Beersel vanaf 1 januari 2014 de deuren zou sluiten. Eén en ander is momenteel toch wel een gespreksonderwerp.(1)

 

Kent men deze Herman Teirlinck? Bij deze veelzijdige auteur , zoon van Isidoor Teirlinck (1851-1934), dacht deze boekenjager tot voor kort vooral aan  "Maria Speermalie". Van deze roman herinner ik mij ook nog de televisieserie met in de hoofdrol Tessy Moerenhout (1952-2011).  

 

Enige tijd terug las ik de roman "Het ivoren aapje. Roman van een Brusselsch leven". Ik had als boekenjager al wat over dit werk horen vertellen en alleen al om te weten te komen wat de titel betekent was voor mij een openbaring. Het is een roman - met heel wat personages (je moet bijna een notaboekje bijhouden) - die zich afspeelt in het Brussel van het begin van de twintigste eeuw. Hoofdpersonage is ene Ernest Verlat die een beetje overkomt als een zwak figuur, meeloper en voor zijn omgeving meer kwaad dan goed doet. Verlat raakt gefascineerd door ene Rupen Sörge, een echte "s'en foutist" zoals we misschien af en toe zelf eens graag door het leven willen struinen op zoek naar opportuniteiten.....

 

Ik kan niet anders dan iedereen aanraden "Het ivoren aapje" dringend te lezen. Vraag is of men dit doet - zelfs de mensen die zich nu ergeren aan het sluiten van dit museum. Ga een boekenhandel binnen en je wordt nu niet bepaald overrompeld door de oude Vlaamse literatuur. Op rommelmarkten allerhande is iedereen er vroeg bij om allerhande verzamelobjecten als eerste aan te treffen....voor de Vlaamse literatuur hoeft men zich niet te haasten. Oude Vlaamse literatuur is niet meer in. De toevallige bezoeker van deze blog nodige we uit enkele andere berichten te lezen.....ken je sommige van deze auteurs? Ik had Herman Teirlinck gelezen, voor er sprake was van een sluiting van het museum. Misschien is er toch enige verandering op komst en is de sluiting - of de plannen - een nieuwe start...

 

(1) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLHDE_20130911_001

zie ook

http://www.ipetitions.com/petition/hthmoetopenblijven/

The Beatles in Hamburg

Weer maar eens een vondst van "The Beatles" (1).  En weer heeft het te maken met hun optredens te Hamburg. Het betreft de live-opnames van een optreden (of meerdere optredens) te Hamburg in de Star-Club.

  

The Beatles hadden op het moment van dit optreden  reeds een eerste single uitgebracht (Love me Do). Deze Star-Club is bekend voor zijn optredens van een reeks artiesten waaronder Ray Charles, Chuck Berry ...en zelfs Jimmy Hendrix (2).

 

De opnames zouden zijn gedaan met een eenvoudige bandopnemer (3). Pas in 1977 werden ze op LP uitgebracht. Op de dubbel-LP die ik heb staan 26 nummers. Er bestaan blijkbaar versies met meer nummers.....zoektocht is geopend! 

 

Alhoewel men af en toe oppert dat de opnames niet zo goed zijn komt het mij toch nog als zeer geslaagd over. Het is ongelooflijk ....de opname van Twist and Shout is gewoonweg magisch. 

 

Elk nummer heeft zo zijn geschiedenis. Zo brengen ze een cover van een nummer genaamd: Remeniscing.  Dit is een nummer dat origineel gezongen werd door Buddy Holly  - kort voor dit optreden te Hamburg postuum als single uitgebracht (4).

 

Eerlijk, dergelijke vroege opnames van The Beatles hebben iets speciaals en we bewaren zo een stukje geschiedenis.

--------
 
(1) zie mijn eerder bericht
 http://twaut.blogspot.be/2013/06/opnieuw-een-bericht-waar-ik-het-heb.html
(2) http://www.starclub-hamburg.com/bands-des-starclub-hamburg.html
(3) http://www.beatlesource.com/bs/to-starclub.html
(4) http://www.youtube.com/watch?v=rFrR50wP2cE

zie ook : http://www.jpgr.co.uk/bls5560.html

Het is weer voorbij die mooie zomer

Nu moeten we het zowat hebben gehad. Het winterde nog vrij laat en de zomer wou maar niet komen opdagen. Thans staan we aan de vooravond van de winter. We hebben nog één week goed weer gehad en nu is het vermoedelijk gedaan. Vermoedelijk zullen we een paar keer op de radio het liedje van Gerard Cox horen..."'t is weer voorbij die mooie zomer". Ik dreig er een beetje depressief van te worden. 

Neen geef mij de zomer en puffende mensen.  Lange looptochten in de hete zon. De zon op je armen brandend terwijl je sport. Puur genieten is dat. Maar nu komt het al gauw. Regen, wind, hagel....beuh! Ik haat de winter...

WAUT out!

Ochtendgedicht

Vanmorgen citeerde iemand uit een prachtig gedicht wat uiteindelijk van Luuk Gruwez blijkt te zijn. "Laten we de tederheid dan veinzen." Mooie zin.   

.....

Sourdine

En als er geen tederheid meer is,
laten we de tederheid dan veinzen
met geblinddoekte handen en geloken ogen,
liggend aan elkander als een grens.
Een woord mag dan niet langer een woord heten,
maar een mondvol troostvol verzwijgen;
en verlangen niet langer een armslag lang,
maar verder, weidser dan een vergezicht
vol zomervogels, muziek van Mendelsohn, een sfumato
aan Da Vinci ontleend. Jij zult je mooiste medelijden
ruilen met mijn liefste verdriet; ik, voorzichtig talmen
om het tanen van je lichaam dieper af te tasten.
O als er dan nog tederheid is, laten wij de tederheid vrezen
als een oud zeer. Zoveel tederheid,
daar kon geen mens ooit tegen.

Luuk Gruwez
uit: Bandeloze gedichten
Amsterdam, De Arbeiderspers 1996 (1)

.....

Zo maar een beetje poëzie op een dinsdagochtend tijdens een zoektocht naar boeken. Meer heeft een mens niet nodig. De dag moet nog beginnen en je ontbijt reeds literatuur. Dan mag de tijd even stoppen...      

(1) http://www.poezie-leestafel.info/luuk-gruwez

Frontliteratuur (IX) - Franz De Backer

Een klassieker van de Vlaamse frontliteratuur is wel "Longinus" (1934). Auteur betreft Franz De Backer (1891-1961), Aalstenaar van geboorte, die in 1911 het diploma van regent behaalde. Tijdens WO I nam hij dienst als vrijwilliger. Hij werd twee keer gewond.

 

In 1923 promoveerde hij tot doctor in de Germaanse filologie. De Backer was vanaf 1925 verbonden aan de Rijksuniversiteit te Gent waar hij doceerde. Hij publiceerde verschillende wetenschappelijke werken over literatuur. Hij bewerkte ook de vertaling van L.A.J. Burgersdijk van de complete werken van William Shakespeare.

  

Hij was jarenlang voorzitter van de Vlaamse P.E.N. Club, en ijverde voor de erkenning van de Vlaamse literatuur op internationale congressen. Longinus is de naam van de Romein die de zijde van Jezus Christus zou hebben doorboord bij zijn kruisiging. Het verhaal van het boek is in feite dat Longinus in feite telkens herboren wordt om moorden te begaan, tot de maat vol wordt in de wereldoorlog.(1) In dit boek krijgen we aan een razend tempo een schets van het leed aan het front. Frontliteratuur geschreven door iemand die het heeft meegemaakt.

 

 

De hoofdfiguur wordt in de loop van het verhaal wel officier maar heeft vooral oog voor de dagdagelijkse problemen van de gewone soldaat. De auteur confronteert ons met de waanzin van het begrip oorlog wanner hij stelt : " En 'k wist, dat de oorlog kwam, en 'k wist, dat ik niet wou meedoen in een collectieve waanzin, die over de wereld hing, dat ik niet wou meedoen in een onmenselijke strijd door machten boven de massa beslist, als uitbating van misbegrijpen van enge nationaliteiten tegenover elkaar en van barbaarse instincten die niet wilden luwen, als een veiligheidsklep voor overbevolking, misschien, of stellig een hoop op uitkomst aan een hopeloze economische toestand." We krijgen ook gevoelige thema's zoals zelfverminking - " ...een soldaat was naar de hulppost gekomen, ziek, zei hij, en werd teruggestuurd. en dan een knal, een kreet, en een ogenblik later staggerde hij kermend binnen, met een zwartgebrande, ontvleesde hand: de opstekende beendertjes waren rood als een bloem van ontzetting. Een verband. Een stukje papier op de borst van de zwijmende man: mutilation volontaire. Dokters waren koel." - en de gruwel van het gebruik van gifgas - " Dan kwam, onverwacht, na een uitzending van wolken, laag bij de grond vloeiend als grote groene rochels van teringlijders, hoestend en wenend bestreken we met loof en rapen onze gefolterde ogen, door onze zakdoek heen scheen het alsof we onze longen gingen uitspuwen. 't Was de eerste gasaanval."  

 

Neen, oorlog is geen pretje. Pure ellende die De Backer ons op confronterende wijze schetst. Je raakt er onder de indruk van. Elke oorlog is er één te veel. Het is pure waanzin en van dit gegeven weet Franz De Backer ons te overtuigen.  

Bibliografie
 
http://schrijversgewijs.be/schrijvers/de-backer-franz/

Franz De Backer, Longinus en andere verhalen, Heideland, Hasselt, 1961.
 
(1) K. Ter Laan, Letterkundig woordenboek voor Noord en Zuid, N.V. De Nederlandsche boekhandel, Antwerpen, 1952, 33.

Camps heeft gelijk

Je zou soms wel eens na het lezen van het stukje (Winkeltje) in  "De Morgen" het kunnen uitschreeuwen dat Camps eens te meer overschot van gelijk heeft. Vandaag ging zijn stukje over de aandacht die de "hittegolf" heeft gekregen in de media.

 

Wat een gezeur is dat toch altijd in de media eens we enkele dagen kunnen genieten van warm weer. Ik herinner mij de afgelopen maanden van regen, kou, sneeuw en andere ellende. Je zat in de lente nog te rillen van de kou en vroeg je elke morgen af wat te dragen. Je ging als het ware van gewoonte niet buiten zonder paraplu. Het land kon geen buitenactiviteiten meer organiseren....

 

De pers lijkt mee aan de toog te staan en heeft geen enkele ambitie meer om andere meer schokkende nieuwtjes even aan een studie te onderwerpen en te duiden. Is er echt niet meer aan de hand in de wereld? Het moet wat zijn voor de ambitieuze journalist, op weg naar overvolle zwembaden waar je moet sleuren met je materiaal en de zonnekloppers interviewen....om dan in de file terug naar de redactie te gaan.  Alleen dit verklaart misschien waarom het zeuren nog eindelozer lijkt te worden.

 

Ja zeg, gaat dit het tijdsbeeld zijn als we de journaals later zullen bekijken, Is het ook besparing op de redacties? Camps heeft dus gelijk!

 

 

Ledeganck (II)

Eerder had ik het in deze blog over Karel Lodewijk Ledeganck (1). Deze opmerkelijke persoon lokte mij vandaag richting Eeklo. Ik was in de buurt en dacht...dat wil ik nu toch eens zien. Vroeger was ik eens gepasseerd door Eeklo zonder naar ik mij meen te herinneren dit beeld degelijk te kunnen observeren. Dit doet een mens in het leven. Razen, razen,...en geen tijd nemen voor ons verleden. Wel dit deed uw dienaar vandaag even wel. Ik ging het beeld van Ledeganck eens aan een studie onderwerpen. 

Het staat in feite in het centrum van Eeklo, meer bepaald op het  Ledeganckplein, op de kruising van de Boelare, de Stationsstraat, de Molenstraat en de Koning Albertstraat. (2) 

Het standbeeld is van de hand van Jules Lagae (1862-1931) en werd plechtig onthuld op 29 augustus 1897. Jules Lagae is trouwens bekend voor zijn standbeelden van Guido Gezelle (Brugge), buste van Guido Gezelle (Kortrijk), Geketende slaven (Gent - Citadelpark), Albrecht Rodenbach (Roeselare)...

Zo zie je maar dat een standbeeld altijd even een studie waard is. Razen, razen....maar vandaag wou ik dat de tijd even bleef stilstaan. ....gelukt lijkt mij, en hopelijk een mooi eerbetoon aan deze reus van de Vlaamse beweging.

Noten

(1) http://twaut.blogspot.be/2013_02_01_archive.html
(2) http://www.eeklo.be/Eeklo_leeft/toerisme#ledeganck